Weblog

De Oosterkerk in Amsterdam

 

  Jaren geleden kwam ik eens langs de Amsterdamse Oosterkerk, ik weet niet meer hoe en waarom. Ik wist niet dat het de Oosterkerk was, vond wel dat ze daar markant stond.

   (wordt vervolgd)

 

 

Over Sem Dresden

 

   Afgelopen zondag 14 januari speelde ik in het kader van de Dutch Masters Chamber het in 1943 door Sem Dresden gecomponeerde pianotrio, samen met violiste Charlotte Basalo Vázquez en celliste Emma Kroon. Ik moet het nog eens nakijken, maar ik geloof dat ik nu, met de twee eerder op cd opgenomen cellosonates, de volledige instrumentale kamermuziek van Dresden op het repertoire heb. Alle reden om ook nog eens te kijken naar de liederen die hij, eveneens in 1943, componeerde op teksten van Anthonie Donker.

(wordt vervolgd)

 

 

Pierre Kemp en de muziek

 

   Een van de leuke dingen van internet is dat, wanneer je in Amsterdam bent, je toch zo maar op zaterdagochtend naar het cultureel café van de Limburgse regionale omroep kunt luisteren. Gisteren was dat wel bijzonder leuk, omdat gast Wiel Kusters een kleine twee uur de tijd kreeg om in te gaan op de gramofoonplatencollectie van Pierre Kemp. Die is, zoals eerder al zijn boeken, ondergebracht in de Maastrichtse Universiteitsbibliotheek.

   Pierre Kemp werd tijdens een verblijf in Amsterdam in 1915 door Matthijs Vermeulen meegetroond naar het Concertgebouw en door hem ingewijd in de klassieke muziek. Vermeulen stak natuurlijk zijn liefde voor de nieuwe Franse muziek niet onder stoelen of banken en stak Pierre Kemp voor de rest van zijn leven aan. In zijn platencollectie komen we dan ook Debussy, Ravel en Roussel tegen.

   En wat daaraan natuurlijk zo leuk is, is dat de gramofoonplaten voor een deel uit de jaren 1930 dateren en we dus allerlei vroege opnamen van werken van die grote componisten horen die deels (nog) niet op cd zijn heruitgebracht. Zo hoorden we een Debussy die opvallend weinig geïnterpreteerd was, waarin de zinnen en de tekstuur voor zich spraken.

 

 

Weg met die sterren

 

Het Parool kwam vandaag met de mededeling dat het die mallotige sterren boven recensies gaat schrappen. Dat is nu eens een bericht waar je blij van wordt. En laten we hopen dat het goede voorbeeld snel door andere kranten en door tijdschriften gevolgd wordt.

 

 

Mijn laatste drie boeken van 2017

 

Marie Darrieussecq: Notre vie dans les forêts (2017)

J.M.G. Le Clézio: Alma (2017)

Heinrich Böll: Ansichten eines Clowns (1963)

 

 

Mijn boeken 21 t/m 25 van 2017

 

Griet Op de Beeck: Het beste wat we hebben (2017)

Youki Desnos: Les confidences de Youki (1957, editie 1999)

Christian Bobin: Un bruit de balançoire (2017)

Eric Vuillard: L'ordre du jour (2017)

Philipp Blom: Was auf dem Spiel steht (2017)

 

 

Eerbetoon

 

   Gisteren zag ik op TV5, dat er speciaal zijn programma voor aangepast had, het nationale eerbetoon aan de deze week overleden (Franse) schrijver Jean d'Ormesson.

(wordt vervolgd)

 

 

 

Een goede vraag

 

   "Is er buiten Nederland nog een ander land waar je [d.w.z. een vooraanstaand politicus]  er openlijk prat op kunt gaan dat je een cultuurbarbaar bent?"

 

 

Mijn boeken 16 t/m 20 van 2017

 

Victor Klemperer: Ich will Zeugnis ablegen bis zum letzten. Tagebücher 1942-1945 (1995, editie 2015)

Tom Lanoye: Zuivering (2017)

Kaouther Adimi: Nos richesses (2017)

Erwin Mortier: Omtrent liefde en dood. Een afscheid (2017)

Gaëlle Nohant: Légende d'un dormeur éveillé (2017)

 

 

Razende stilstand

 

(tekst volgt)