Weblog

Veel meer dan een one liner

 

"I serve the music, not the audience".

(Barbara Hannigan)

 

 

Pierrot lunaire

 

  Afgelopen woensdag was ik in het leuke kleine theater Perdu aan de Amsterdamse Kloveniersburgwal, waar Ekaterina Levental de produktie 'Pierrot lunaire' van haar en Chris Koolmees uitvoerde.

  Meestal sta ik nogal huiverig tegenover voorstellingen waarin iets aan bestaande muziek (in dit geval die van Schönberg) wordt toegevoegd. Maar dit was echt prachtig. Katja bevond zich in een ronde witte vlek op het podium en integreerde al haar mime-achtige bewegingen als schaduwbeelden met een levende achtergrond. En dat alles ging zeker niet ten koste van de vocale kwaliteiten van de productie.

  Zo goed dat er kleine theatertjes zijn.

 

 

Mijn boeken 11 t/m 15 van 2017

 

Anatole France: Le Lys rouge (1894, editie 1921)

Anatole France: La Rôtisserie de la Reine Pédauque (1893)

Françoise Heritier: Le Sel de la vie. Lettre à un ami (2012, editie 2017)

Anatole France: Les dieux ons soif (1912)

Rachilde: La tour d'amour (1899)

 

 

Mijn boeken 6 t/m 10 van 2017

 

Joke J. Hermsen: Melancholie van de onrust (2017)

Marente de Moor: Petersburgse vertellingen. Jaren in Rusland (1999, editie 2016)

Henri Queffélec: Un recteur de l'Ile de Sein (1944)

Henri Queffélec: Tempête sur la ville d'Ys (1962)

Victor Klemperer: Ich will Zeugnis ablegen bis zum letzten. Tagebücher 1933-1941 (1955, editie 2015)

 

 

Mijn boeken 1 t/m 5 van 2017

 

Marcel Proust: Du côté de chez Swann (Combray; Du côté de chez Swann; Noms de pays: le nom) (1913, editie 1919)

Marcel Proust: A l'ombre des jeunes filles en fleurs (Autour de Mme Swann) (1918)

Victor Klemperer: LTI. Notizbuch eines Philologen (1946, editie 2010)

Heinrich Böll: Wo warst du, Adam? (1951)

Heinrich Böll: Billard um halb zehn (1959)

 

 

Anna van der Breggen

 

   Ik wil wel toegeven dat ik een fan ben van Anna van der Breggen. Het is mooi om te zien hoe zij fietst en zij is ook geweldig in de interviews na iedere overwinning, zoals gisteren in de Waalse Pijl. Niet alleen geeft zij na haar antwoord op vraag één meteen ook de antwoorden op de vragen twee en drie, nog voordat die gesteld zijn, maar ook herleidt zij terloops alles tot de kern. Wanneer de journalist haar vraagt naar de beklimming van de 'Muur van Hoei' (die ligt aan het eind van de Waalse Pijl) en vast een heftig antwoord wil horen, zegt zij eenvoudig: "... want hij heet niet voor niets een muur". En heel mooi is: "het laatste stuk ligt echt aan het eind". Ik ben bang dat alleen liefhebbers die zin echt begrijpen.

 

(eerder geplaatst op facebook)

 

 

Over Jan Ingenhoven

 

   Vorige week bracht ik een middag door met een moedig ensemble van zichzelf noemende gevorderde amateurs, dat een uitvoering van het Kwintet voor fluit, hobo, klairnet, fagot en piano (1913/1914) voorbereidt.

   Het was leuk. Ze hadden alles behoorlijk onder elkaar, maar daar zat in zekere zin ook het probleem. Je moet eigenlijk niet je best doen om alles onder elkaar te krijgen. De muziek is lineair gedacht: de lijnen ontwikkelen zich vanuit hun eigen energie (gestuurd door ritme, articulatie, dynamiek), ontwikkelen zich dus ook verschillend en alle aandacht moet daarop gericht zijn. Zolang de musici in dezelfde 'pulse' blijven, komt dat 'onder elkaar' vanzelf wel. Absolute voorwaarde is dat iedere individuele musicus uit de partituur studeert. En dan ontstaat er uiteindelijk iets met de schoonheid van Vlaams kantwerk.

 

   Inmiddels gaat het best aardig met Ingenhoven. Doris en ik hebben zijn twee cellosonates opgenomen en een paar jaar later twee Duitse collega's zijn twee vioolsonates.

   Vorig jaar presenteerde het 'Weeshuis van de Nederlandse Muziek' in één programma de Klarinetsonate, het Trio voor fluit, klarinet en fagot en het Duo voor viool en klarinet. Een paar maanden geleden is een interview met mij opgenomen en dat alles is nu samengesmeed tot een Ingenhoven-portretje voor cultura.tv.

   Het onvolprezen Lumaka Ensemble speelt in deze weken min of meer doorlopend zijn Muziek voor klarinet en strijktrio (inclusief radio-opname) en voor ons volgende 'Dutch Masters Chamber'-concert in mei hebben Doris en ik zowel de Klarinetsonate als de Kamermuziek voor klarinet en strijktrio geprogrammeerd (eveneens inclusief radio-opname).

   Het zou leuk zijn als een intelligent strijkkwartet zich eens aan één van Ingenhovens strijkkwartetten zou wagen.

 

(eerder geplaatst op facebook)

 

 

Mijn boeken 26 t/m 31 van 2016

 

Catherine Cusset: Jouir (1997)

 Leïla Slimani: Chanson douce (2016)

Guy de Maupassant: La maison Tellier (1881, uitgave 1891)

Véronique Ovaldé: Soyez imprudents, les enfants (2016)

Guy de Maupassant: Boule de suif (1880) [voor de tweede maal]

Catherine Cusset: L'autre qu'on adorait (2016)

 

 

Het is zover: Proust

 

   Al jaren lang heb ik de eerste twee delen van A la recherche du temps perdu van Marcel Proust in de kast staan. Het is niet iets waar je zomaar even aan begint. Één keer was het bijna zo ver, maar toen kwam er toch weer iets tussen.

   Maar nu heb ik de knoop dan toch doorgehakt. Het kwam eigenlijk door het lezen van L'autre qu'on adorait, een mooie roman van Catherine Cusset. Het hoofdpersonnage slaagt er jaren lang maar niet in om een boek over Proust te publiceren. En maakt tenslotte een eind aan zijn leven.

   Op naar Combray!

 

 

Mijn boeken 21 t/m 25 van 2016

 

Hella S. Haasse: Irundina (1984, ed. 2016)

Multatuli: Minnebrieven (1861, zevende druk 1881)

Hildebrand: Camera obscura (1839, derde vermeerderde druk 1851) [voor de tweede maal]

Stefan Hertmans: De bekeerlinge (2016)

Fik Meijer: Petrus. Leerling, leraar, mythe (2016)