Weblog

Mijn boeken 1 t/m 5 van 2017

 

Marcel Proust: Du côté de chez Swann (Combray; Du côté de chez Swann; Noms de pays: le nom) (1913, editie 1919)

Marcel Proust: A l'ombre des jeunes filles en fleurs (Autour de Mme Swann) (1918)

Victor Klemperer: LTI. Notizbuch eines Philologen (1946, editie 2010)

Heinrich Böll: Wo warst du, Adam? (1951)

Heinrich Böll: Billard um halb zehn (1959)

 

 

Anna van der Breggen

 

   Ik wil wel toegeven dat ik een fan ben van Anna van der Breggen. Het is mooi om te zien hoe zij fietst en zij is ook geweldig in de interviews na iedere overwinning, zoals gisteren in de Waalse Pijl. Niet alleen geeft zij na haar antwoord op vraag één meteen ook de antwoorden op de vragen twee en drie, nog voordat die gesteld zijn, maar ook herleidt zij terloops alles tot de kern. Wanneer de journalist haar vraagt naar de beklimming van de 'Muur van Hoei' (die ligt aan het eind van de Waalse Pijl) en vast een heftig antwoord wil horen, zegt zij eenvoudig: "... want hij heet niet voor niets een muur". En heel mooi is: "het laatste stuk ligt echt aan het eind". Ik ben bang dat alleen liefhebbers die zin echt begrijpen.

 

(eerder geplaatst op facebook)

 

 

Over Jan Ingenhoven

 

   Vorige week bracht ik een middag door met een moedig ensemble van zichzelf noemende gevorderde amateurs, dat een uitvoering van het Kwintet voor fluit, hobo, klairnet, fagot en piano (1913/1914) voorbereidt.

   Het was leuk. Ze hadden alles behoorlijk onder elkaar, maar daar zat in zekere zin ook het probleem. Je moet eigenlijk niet je best doen om alles onder elkaar te krijgen. De muziek is lineair gedacht: de lijnen ontwikkelen zich vanuit hun eigen energie (gestuurd door ritme, articulatie, dynamiek), ontwikkelen zich dus ook verschillend en alle aandacht moet daarop gericht zijn. Zolang de musici in dezelfde 'pulse' blijven, komt dat 'onder elkaar' vanzelf wel. Absolute voorwaarde is dat iedere individuele musicus uit de partituur studeert. En dan ontstaat er uiteindelijk iets met de schoonheid van Vlaams kantwerk.

 

   Inmiddels gaat het best aardig met Ingenhoven. Doris en ik hebben zijn twee cellosonates opgenomen en een paar jaar later twee Duitse collega's zijn twee vioolsonates.

   Vorig jaar presenteerde het 'Weeshuis van de Nederlandse Muziek' in één programma de Klarinetsonate, het Trio voor fluit, klarinet en fagot en het Duo voor viool en klarinet. Een paar maanden geleden is een interview met mij opgenomen en dat alles is nu samengesmeed tot een Ingenhoven-portretje voor cultura.tv.

   Het onvolprezen Lumaka Ensemble speelt in deze weken min of meer doorlopend zijn Muziek voor klarinet en strijktrio (inclusief radio-opname) en voor ons volgende 'Dutch Masters Chamber'-concert in mei hebben Doris en ik zowel de Klarinetsonate als de Kamermuziek voor klarinet en strijktrio geprogrammeerd (eveneens inclusief radio-opname).

   Het zou leuk zijn als een intelligent strijkkwartet zich eens aan één van Ingenhovens strijkkwartetten zou wagen.

 

(eerder geplaatst op facebook)

 

 

Mijn boeken 26 t/m 31 van 2016

 

Catherine Cusset: Jouir (1997)

 Leïla Slimani: Chanson douce (2016)

Guy de Maupassant: La maison Tellier (1881, uitgave 1891)

Véronique Ovaldé: Soyez imprudents, les enfants (2016)

Guy de Maupassant: Boule de suif (1880) [voor de tweede maal]

Catherine Cusset: L'autre qu'on adorait (2016)

 

 

Het is zover: Proust

 

   Al jaren lang heb ik de eerste twee delen van A la recherche du temps perdu van Marcel Proust in de kast staan. Het is niet iets waar je zomaar even aan begint. Één keer was het bijna zo ver, maar toen kwam er toch weer iets tussen.

   Maar nu heb ik de knoop dan toch doorgehakt. Het kwam eigenlijk door het lezen van L'autre qu'on adorait, een mooie roman van Catherine Cusset. Het hoofdpersonnage slaagt er jaren lang maar niet in om een boek over Proust te publiceren. En maakt tenslotte een eind aan zijn leven.

   Op naar Combray!

 

 

Mijn boeken 21 t/m 25 van 2016

 

Hella S. Haasse: Irundina (1984, ed. 2016)

Multatuli: Minnebrieven (1861, zevende druk 1881)

Hildebrand: Camera obscura (1839, derde vermeerderde druk 1851) [voor de tweede maal]

Stefan Hertmans: De bekeerlinge (2016)

Fik Meijer: Petrus. Leerling, leraar, mythe (2016)

 

 

Mijn boeken 16 t/m 20 van 2016

 

Elisabeth Leijnse: Cécile en Elsa, strijdbare freules. Een biografie (2015)

Joke J. Hermsen: De blindgangers (2012)

Greet Op de Beeck: Gij nu (2016)

Juli Zeh: Adler und Engel (2001)

Rick Honings: De dichter als idool. Literaire roem in de negentiende eeuw (2016)

 

 

ECHO Klassik

 

   Een witte taxi met daarop in zwarte letters 'ECHO Klassik' (zo herinner ik het me tenminste) haalt ons op bij Pension Peters - Das andere Hotel aan de Kantstraße. Het is vier uur. We zijn streng geÏnstrueerd na aankomst voor het Konzerthaus niet zelf de autodeur open te doen en zonder een jas aan uit te stappen. Meteen al staat er een horde fotografen en dat blijft zo tijdens onze wandeling over het rode tapijt, dat tenslotte over de majestueuze trappen naar de ingang van het Konzerthaus leidt. Daar worden we ontvangen met sekt, bonbons en andere lekkernijen.

   Het Konzerthaus is een paar jaar geleden helemaal opgeknapt en hoewel je het een beetje kitscherig zou kunnen vinden, is het een indrukwekkend décor voor de uitreiking van heel wat ECHO's Klassik. Zelf hadden we gisteren al tijdens het prijswinnaarsconcert in de concertzaal van de Universität der Künste gespeeld, vandaag tijdens het galaconcert, opgenomen en een paar uur later uitgezonden door het ZDF, is het tijd voor de 'stars' en voor de prijsuitreiking.

   Anna Netrebko, Sängerin des Jahres, zingt Verdi. Ik had haar nog nooit in een  concert- of operazaal gehoord. Haar stem is verbijsterend. Regelmatig, ook na afloop, vouwt zij haar handen voor haar borst, een soort ritueel fotogebaar, maar op foto's doet ze het altijd met één hand. Olga Peretyatko zingt Rossini. Ze zingt allemaal hoge cadensjes, net als op haar cd's. Even schrikken is Khatia Buniatishvili. Zij speelt een fragment Schilderijententoonstelling hard, erg hard, heel erg hard. Van enige frasering komt niet veel terecht maar na afloop werpt zij handenvol kushandjes de zaal in.

   Philippe Jaroussky, Sänger des Jahres, zingt Händel. En o, wat is dat mooi, zonder enige opsmuk, recht uit het hart, prachtige versieringen waarin elke noot haar waarde heeft. Het roept een emotie op die je mee naar huis neemt. Ook vandaag is die er nog.

   Daarna zijn er fotosessies: musici vaak per cd-label voor de fotowand, Olga plakt voor de fotografen een langdurige zoen op haar ECHO. En er is een zeer geraffineerd buffet, waarvan de gerechtjes trouwens ook rondgebracht worden. En nog meer sekt. En ECHO's die soms tussen de lege glazen op tafel staan. "Ik vond het best leuk", zegt een collega, "maar ik ben toch blij dat ik gisteravond gespeeld hebt". Wel meer leuke collega's trouwens, zoals Friederike Roth van het Berolina Ensemble, dat een ECHO gewonnen heeft voor zijn opname van kamermuziek van Hugo Kaun.

   Rond middernacht, het is dan overigens nog lang niet afgelopen,  dalen we de trappen af en volgen de rode loper terug tot waar een taxi klaar staat. Weer naar Das andere Hotel.

 

 

Mijn boeken 11 t/m 15 van 2016

 

Françoise Le Mer: Les âmes torses (2013)

Joël Cornette: Histoire de la Bretagne et des Bretons. 1. Des âges obscurs au règne de Louis XIV (2005)

Joël Cornette: Histoire de la Bretagne et des Bretons. 2. Des Lumières au XXIe siècle (2005)

Marianne Thieme & Ewald Engelen: De kanarie in de kolenmijn (2016)

Femke Halsema: Pluche. Politieke memoires (2016)

 

Mijn boeken 6 t/m 10 van 2016

 

Maarten van Rossem: Het einde van het Romeinse Rijk (2016)

Amin Maalouf: Un fauteuil sur la Seine (2016)

Amélie de Bourbon Parme: Le secret de l'empereur (2015)

Yanis Varoufakis: En de zwakken ondergaan wat ze moeten ondergaan? Hoe Europa de stabiliteit in de wereld bedreigt (oorspronkelijke titel: And the weak suffer wat they must?, 2016)

Erik Voermans: Van Andriessen tot Zappa. Interviews met componisten en andere verhalen (2016)