Logboek

Corona 20 - In de vrede

 

     Gisteren was daar het verheugende nieuws dat café 'In de vrede' in West-Vleteren weer open is. De uitbaters hadden het tien dagen gesloten om zowel de binnenruimte als het terras corona proof te maken. Nu geldt zoiets vast wel voor meer horecagelegenheden, maar toch is dit bericht heel bijzonder: 'In de vrede' is namelijk het enige café ter wereld dat Westvleterens abdijbier mag schenken. Ik heb het helaas nooit gedronken, maar het schijnt uitzonderlijk lekker te zijn..

(wordt vervolgd)

 

 

 

 

Naar de opera

 

   Een avondje naar de opera: de Salzburger Festspiele zijn weer begonnen. Helemaal binnen de coronaregels pasten er toch zo'n 1000 bezoekers in de zaal. Op het podium en in de orkestbak deed men niet aan anderhalve meter, wel was er in de voorbereiding uitgebreid getest. Het was dus net echt, zelfs via internet.

   Een Oostenrijkse criticus spreekt inmiddels van een "fulminante première" en minder was het niet. Aan het hoofd van de Wiener Philharmoniker presenteerde Franz Welser-Möst, na Der Rosenkavalier in 2014, Die Liebe der Danaë in 2016 en Salomé in 2018, nu Elektra.

(wordt vervolgd)

 

Krzysztof Warlikowski

Ausrine Stundyte, Asmik Grigorjan, Tanja Ariane Baumgartner

Myriam Hoyer

 

 

 

Mijn boeken 41 t/m 45 van 2020

 

Niccolò Macchiavelli: De heerser (= Il principe, 1513-1515)

Mary Hollingsworth: The Medici (2017)

Julia Spinola: Herbert Blomstedt. Mission Musik. Gespräche mit - (2017)

Renate Vergeiner: Bomarzo. Ein Garten gegen Gott und die Welt (2017)

Luigi Malerba: De maskers (= Le maschere, 1989)

 

 

Corona 19

 

     En nu is Im weißen Rössl gesloten, waarbij men in Sankt Wolfgang en aan de Wolfgangsee tot nu toe zo luchtig over het coronavirus deed. Je zou zeggen: als de keizer op de dag dat de eerste wereldoorlog uitbrak. Maar misschien heeft het alleen maar een economische achtergrond. Ralph Benatzky schreef zijn operette, waarin de onverwoestbare schlager, negentig jaar geleden - voordat hij zijn land zou ontvluchten voor het nazi-regime.

 

 

Vlaanderen in mijn coronatijd

 

     Van een aantal zaken verkies ik zonder enig voorbehoud de Vlaamse variant: de VRT-nieuwsuitzendingen, de VRT-nieuwsrubriek Terzake (beide met enige vertraging terug te zien via internet) en natuurlijk de wielerkoersen met commentaar van Michel Wuyts en José de Cauwer. Daaraan ben ik zo gehecht dat ik koersen zonder Michel en José nog maar zelden bekijk. Gelukkig hebben we ook nog het Groot Vlaams Wielerwoordenboek dat Michel samen met Ann De Craemer heeft samengesteld ("Verenig een wielercommentator met een hart voor taal en een taalcolumniste met een passie voor koers", lees je op de website van Libris.nl).

   Ik ben dol op de Vlaamse literatuur, alleen al om de wijze waarop Vlaamse auteurs taal hanteren. Natuurlijk is Jeroen Brouwers onovertrefbaar op dat gebied, maar die woont volgens mij al sinds jaar en dag in Vlaanderen.

   De VRT-website heeft op het ogenblik een rubriek over 'bloedige plekken' uit het verleden. Zo leerde ik over de 'slag bij Kermt'. Ik had vroeger op school natuurlijk wel van de Tiendaagse Veldtocht gehoord, waarin de noorderlingen de gekwetste eer wilden oppoetsen, herinnerde me ook nog wel vaag dat die in 1831 was. Maar nu weet ik dat het eigenlijke veldslagje plaats vond op 7 augustus, dat die avond de champagne klaarblijkelijk rijkelijk door de Belgische kelen vloeide, dat er ook Oranjegezinde Belgen waren zoals Monsieur of beter Mister Coquerill, dat ze de volgende dag het slagje nog eens dunnetjes over deden en dat de nieuwbakken Belgische koning op illegale wijze het Franse leger te hulp riep, waarop de noordelingen een goed heenkomen zochten en zichzelf tot overwinnaar uitriepen. Uiteindelijk hield Nederland daar wel Zeeuws-Vlaanderen aan over - waarvan ik niet weet hoe leuk de Zeeuwse Vlamingen dat vinden. Dat slagje vond plaats bij Kermt en wordt meestal aangeduid als de Slag bij Hasselt. Maar ik vind de Slag bij Kermt leuker: dan zie je tenminste nog iets voor je als een soldaat die gewond ligt te kermen en lijkt het tenminste nog een klein beetje ergens op.

   Terzake heeft twee uitstekende presentatrices, die meer kunnen dan een paar voorbereide vragen afvuren. Zij gaan echte gesprekken met hun gasten aan en reageren ook op wat die zeggen. Bovendien zijn er eigenlijk nooit meer dan twee onderwerpen zodat je kunt stellen dat in dit programma het ouderwetse 'uitdiepen' plaats vindt. Annelies Beck heeft bovendien ook een paar romans geschreven, die ik met veel genoegen gelezen heb.

   Maar steun en toeverlaat in deze besloten coronatijden zijn de Vlaamse nieuwsankers, zoals dat zo mooi heet. Niks geen gekunstelde 'objectiviteit'. De gesprekken met de uitgenodigde virologen, epidemiologen en biostatistici zijn zodanig helder dat de aanwezigheid van politici geleidelijk overbodig is, te meer daar die niet kunnen communiceren (maken we een uitzondering voor de gouverneur van de provincie Antwerpen) en zelfs al eens uit het raam geklommen en zo ontsnapt zijn. En als Goedele Wachters of Hanne Decoutere je aan het eind van het laatste nieuws een rustige, warme, veilige of anderszins mooie nacht wensen, ga je echt met een ander gevoel slapen.

 

 

Live streaming - 2

 

     Vandaag, na 2 mei, nog een keer naar een concert helemaal zonder publiek - maar met een heel bijzonder programma. Folke Nauta speelde een aantal stukken voor piano linkshandig uit zijn cd-project gewijd aan Cor de Groot: de 5 Préludes van Ignace Lilien, werken van Léon Orthel en Jurriaan Andriessen, en De Groot's eigen transcriptie van Franz Liszt's derde Liebestraum. De cd werd aangekondigd voor begin volgend jaar.

 

 

Corona 18

 

     En nu ook voor het eerst sinds half maart een afspraak. Op het zonnige terras van de Bagels, met de obligate grote cappuccino, langdurig bijgepraat met Elizaveta.

 

 

Herbert Blomstedt

 

     Weer eens naar een concert: de Bayerische Rundfunk zond een concert in Bamberg rechtstreeks uit via internet. De Bamberger Symphoniker speelde onder leiding van Herbert Blomstedt, op zijn drieënnegentigste verjaardag, de Symphonie liturgique van Arthur Honegger en de Vierde Symfonie van Johannes Brahms. In de zaal waren honderd mensen toegelaten die, het moet gezegd, zowel applaudisserend als vokaal uitbundig en langdurig te keer gingen. Volkomen terecht, uiteraard. 

   Tijdens het pauzegesprek vertelde Blomstedt dat hij zijn programmering voor de komende drie jaar al rond heeft en acht werken voor het eerst van zijn leven zal gaan dirigeren.

 

 

Corona 17

 

     "Mensen zijn net schapen, ze houden nu wel afstand" (de uitbater van een pub in een plattelandsdorp in Cornwall, die schrikdraad in zijn kroeg heeft bevestigd).

 

 

Mijn boeken 36 t/m 40 van 2020

 

Christiane Gil: Isabelle d'Este. Princesse de la Renaissance (2009)

Mary Hollingsworth: Patronage in Renaissance Italy. From 1400 till the Early Sixteenth Century (1994)

Michel Feuillet: Botticelli et Savonarole. L'humanisme à l'épreuve du feu (2010)

Augusta de Wit: Orpheus in de dessa (1903)

Tessa Leuwsha: Fansi's stilte. Een Surinaamse grootmoeder en de slavernij (2015)